Willen we dat toekomstige generaties Jezus echt leren kennen?

De vraag boven deze post, stelt men ook in Rome. Daar verscheen afgelopen maand een document, 'Venite ad me', waarin de haperende geloofsoverdracht in de gezinnen en de parochies wordt besproken. Een probleem wat op meer plaatsen speelt, niet alleen in Nederland en Vlaanderen.

Kern van de zaak is: de wereld is veranderd. Leeft zonder God, zo lijkt het. Vroeger werd in de gezinnen gebeden en over God gesproken. Het geloof werd beleefd en doorgegeven. De cultuur was christelijk. De kerken waren geen sportscholen of huisartsenpost, maar huis van God. Dat is veranderd. Maar verdwijnt daarmee ook het christelijk geloof? Of blijft er een lege traditie over van doopsel, eerste communie, een kaarsje opsteken en misschien de Nachtmis? Of... gaan de gedoopten hun verantwoordelijkheid serieus nemen en in hun gezin, samen met de parochie als gemeenschap, de band met Jezus inhoud geven? Van daaruit dan Kerk zijn, getuigen van Jezus en het Rijk van God, en leven als kind van de Vader in liefde?

Klik op de afbeelding voor het artikel (PDF)

Lees een artikel over dit document uit Rome uit het Duitse blad Tagespost, met een nabeschouwing van pastoor Seidel. Klik HIER op de afbeelding van het doopsel hierboven, om de PDF te openen.

(De afbeelding hierboven lijkt extreem: ouders die bij de doop van hun kind op hun telefoon kijken of hun handen in de zakken hebben, maar we maken nog meer ongeïnteresseerdheid mee dan dit tafereel! Afgelopen jaar hebben we een doopsel gehad waarbij de vader niet eens mee was gekomen - te druk met andere dingen. Gaat een kind waar de ouders het misschien alleen doen omdat het erbij hoort, echt christen worden?)