Zoals in de laatste nieuwsbrief is aangekondigd, gaan we dit jaar extra aandacht geven aan de betekenis van de zondag als de dag des Heren. Het is een dag waarop we niet werken (tenzij we een vitaal beroep hebben als de zorg of de brandweer). Maar ASML is géén bedrijf van levensbelang al denkt men daar van wel. Wij moeten als katholieken eens hardop nee zeggen tegen die zogenaamde 24-uurseconomie. We maken op zondag tijd voor de Heer, voor gebed, voor de Mis, voor liefdevolle ontmoetingen met familie en vrienden. Het overslaan van de zondagsmis zou niet normaal moeten zijn voor katholieken. Zeker niet voor jongeren die pas gedoopt of gevormd zijn. Zij moeten juist ingroeien in het leven als leerling van Jezus en daar hoort het actief vieren van de Eucharistie gewoon bij.
Wij zien evenwel iets anders gebeuren. De wereld om ons heen is zó vanzelfsprekend niet met God bezig, dat het heel verleidelijk is om wel katholiek te zijn, maar tegelijk op te gaan in de massa om ons heen. En laat duidelijk zijn: dan vliegt je katholieke leven het raam uit. Dan droog je uit, zoals de natuur deze zomer. Geen regen, geen bloei en geen leven. Zo is het ook met de geestelijke regen die we op zondag krijgen om de hele week de tuin van onze ziel groen te houden.
Paus Leo zegt hetzelfde. In een audiëntie op het Sint-Pietersplein zei hij het volgende: (verslag EWTN 12-8-2026)
 |
| beeld wikimedia commons |
"Ik roep iedereen op om de best mogelijke omstandigheden te creëren, zodat ook zij die op zondag geen vrij kunnen nemen van hun werk, kunnen deelnemen aan de heilige Mis," zei Leo. (...)
De paus benadrukte dat het liturgisch jaar niet slechts een herinnering is aan gebeurtenissen uit het verleden, maar, zoals Pius XII schreef in zijn encycliek Mediator Dei, “Christus zelf, die altijd in zijn Kerk leeft.”
“Het liturgisch jaar moet dus worden begrepen als een voortdurende vernieuwing van het verlossingswerk dat Christus in de geschiedenis volbrengt,” zei de paus. “Tijdens deze tijdelijke cyclus blijft de Kerk in contact met de verlossende actie van de Heer, zodat alle gelovigen vervuld mogen worden met zijn genade.”
Het belang van de zondagsmis
Leo legde ook uit dat de Kerk de zondag altijd heeft beschouwd als een wekelijkse viering van Christus’ opstanding: de “dies Domini” (“de dag des Heren”).
"De ontmoeting met Jezus, die voor ons gestorven en verrezen is, is het doel dat de Kerk steeds nastreeft, waarbij de viering van het paasmysterie in ieder moment centraal staat. Daarom beschouwen de concilievaders juist de zondag als “fundament en kern van het liturgisch jaar”.
Om de zondag te heiligen is het van fundamenteel belang de Eucharistie te vieren. In deze samenkomst maakt de christelijke gemeenschap haar verbondenheid met de Heer zichtbaar en getuigt zij van haar toebehoren aan Christus en van haar trouw aan de Kerk. Hij spoorde katholieken aan om de zondagsmis bij te wonen en waarschuwde ervoor om virtuele bijeenkomsten te gebruiken als vervanging voor fysieke aanwezigheid.” zei Leo. “Deze bijeenkomst kan niet worden vervangen door een louter virtuele aanwezigheid, noch kan ze worden gereduceerd tot een louter passieve samenkomst.”
“De liturgische samenkomst wordt in feite vervuld door de actieve deelname van broeders en zusters,” voegde Leo eraan toe.
